Naar begin (Marjon in Griekenland)    

Verslag bezoek aan Berlijn
Marjon en Hans naar Berlijn, Duitsland
18 - 21 mei 2006

Vertrek donderdag 18 mei 2006 om 10.00 uur. Tegen half een maken we een stop bij Raststatte Rhynehr. Een enorm parkeerterrein net achter een Esso benzinestation. Een ruime keuze in warm en koud eten en drinken, een winkeltje, terras, toiletten met van die metropoortjes. Als je echter je bonnetje t.w.v. 50 cent meeneemt naar het restaurant of de bar, krijg je de 50 cent vergoed. Het buffet ziet er allemaal verzorgd, proper en ruim gesorteerd uit.
Het heeft her en der wel geregend, maar tot nu toe hebben wij een bewolkte maar droge dag.
Onderweg uiteraard veel industrie, vrachtvervoer over de weg en het water. Na de stop wordt het heuvelachtiger en is het links en rechts van de snelweg A2 groen en bossig. We passeren net het Teutoburger Wald. Nog 400 km naar Berlijn. De laptop wordt wel warm op schoot, maar een muziekje aan is wel fijn. We zijn onderweg met de bus van Loontjens met banden en lakens voor biljarts die Hans bij de Billiardakademie gaat vervangen morgen. Helaas mist een radio/cdspeler. Vandaar de laptop Mediaspeler aan.

Van Nico heeft Hans navigatie Duitsland geleend gekregen. Uiteraard erg handig en fijn. De grap is wel dat je bij echte verkeersknooppunten waar veel op- en afritten zijn, je wel eens vergist en de navigatie dan net niet toereikend is. De kabel die de batterij opgeladen moet houden, past waarschijnlijk niet helemaal goed in de sigarettenaansteker want hij laadt niet op. Daarom de navigatie een paar uur uitgezet en we gaan nog steeds goed. Dat is niet zo moeilijk, want we moeten zo'n 400 km rechtdoor.
Er wordt veel aan de weg gewerkt waarbij stukken van 1 tot 9 km zo'n 60 km per uur zijn en een stuk stilstaand/langzaamrijdend. In Berlijn hebben we een makkelijke route en is het eigenlijk einde snelweg, rechtsaf en het hotel Blub na 700 m aan de rechterhand. We arriveren tegen 6 uur in het hotel. De receptie als je de ontvangstruimte bedoelt, ziet er vriendelijk en sfeervol uit. De dames achter de balie zijn echter zeer onpersoonlijk en afstandelijk, zeker niet vriendelijk. Bij mij komt het woord chagrijnig op en dat blijkt later niet de enige keer te zijn dat dat woord in Berlijn van toepassing is. Vol verwachting naar onze kamer dan maar op naar de 4e. Niet zoals aangevraagd aan de niet-straatkant, maar aan de voorkant. Het kan natuurlijk zijn dat bijna alle 154 kamers volgeboekt zijn, daar zullen we het maar op houden dan. De kamer is ruim, netjes, net als de kastruimte en badkamer. Mooi licht, goed ingericht, prima. We ruimen onze tassen uit en aha, daar gaat de eerste hulpdienst met sirenes voorbij. Buiten leek het herfstig, maar binnen is het benauwd en vochtig. Niet getreurd, we trekken er op uit.

Uiteraard was ons allebei al opgevallen dat er een Grieks restaurant naast het hotel zit. We constateren het, lopen er voorbij om verder te kijken en even de omgeving te verkennen. Het hotel heet parkhotel en ligt dan ook aan een parkje dat weer tegen een riviertje aanligt. Na de brug gaat het park over in een enorm grote begraafplaats, helemaal in het groen. We lopen nog even door en zien twee Italiaanse eettentjes. Het woord steak is zeer aanlokkelijk, maar na kort overleg besluiten we toch de Griekse keuken te kiezen. Restaurant Argo ziet er heel oud en niet uitnodigend uit qua verlichting. De volgende dag zien we dat ze de buitenverlichting niet aanhadden. We stuiteren toch naar binnen en gaan, gezien de lage buitentemperatuur, niet overdekt buiten zitten maar lekker naar binnen. Het personeel lijkt Grieks en moeke gaat de keuken in, een goed teken. We gaan voor een soort mixed grill plate met boerensalade. Het smaakt allemaal goed en Hans is helemaal tevreden met z'n Mythos bier en de witte wijn is ook erg zoet en soepel. Morgen gaat de wekker voor een werkdag voor Hans, dus hop, terug naar het hotel.

Vrijdagmorgen gaan we wel gebruik maken van het ontbijtbuffet in het hotel. Je wordt niet ontvangen, dus het is even zoeken naar het enige vrije tafeltje waar voor twee gedekt is tussen de 70 andere gasten die zitten te eten. Het buffet is fenomenaal. Veel, groot, ruime keuze. Verschillende soorten brood en broodjes, vruchtensappen en mixjes, yoghurt, fruit, beleg te over, warme zaken als omelet, bacon e.d. Tegen het einde van ons ontbijt hebben we eindelijk een van de twee dames te pakken die koffie komt brengen. Ook weer zo typisch vind ik. Van afstand roept ze koffie? als ik gebaar en ze zet een pot onder de palm. Geen goedemorgen of netjes op tafel zetten of aankijken. Dat kan toch niet alleen aan het feit liggen dat het geen familiehotel is? Afijn, de bus in en naar het werkadres van Hans. Zo'n tien minuutjes door de stad, 1x rechts, 2x links dus vrij makkelijk. Dan onder een poortje door naar een tweede hofje. De bus past alleen met ingeklapte spiegels langs de muren. En net als in Backnang niet op de begane grond, alleen hier is geen lift en nu moeten er banden van 2.84 en 1.42 m naar boven en de banden zijn niet van luciferhout. Hans kan zich voorlopig wel vermaken met drie grote biljarts waarvan de banden vervangen moeten worden en lakens vervangen. Ik help nog even wat schroeven los te maken, maar dit wordt door de aanwezige mannen niet als goed voorbeeld gezien. Omdraaien van frames omdat Hans het vraagt wordt wel gedaan, maar meehelpen met bijv. nietjes uithalen, wat menig kastelein of uitbater wel doet, is hier minder belangrijk dan computeren of slapen (!). Ik ga naar winkels op zoek en ik zal Hans tegen half twee ophalen voor een lunchpauze.

Fotoalbum Berlijn

Via een lange straat met gebouwen van zo'n 4 verdiepingen hoog met daaronder winkeltjes (zie fotoalbum), met voornamelijk antiek en afgedankte huisraad (ik denk meer van het laaste dan het eerste) en belcafe's. Veel niet origineel Duitsers valt mij op. Ik bereik Hermannplatz met een megagrote Karstadt. Dit is een soort V&D in het kwadraat. Ik scoor kleding en schoenen, alles abgepreist, en een inside gids voor Berlijn. Ik ontdek daarin welk restaurant door de Grieken in Berlijn als beste wordt geacht en waar latin dansclubs zitten. Die markeer ik op de kaart en hobbel terug naar Hans. Het eerste biljart is klaar en wordt bekeken en getest door een aantal mannen dat al aan het spelen is. Ja, het speelt nu veel beter. Gelukkig hebben ze allemaal verstand van de techniek dus Hans kan altijd advies vragen.

Wij gaan even lunchen en eten een heerlijke boterham eiersalade bij de benedenbuurvrouw. Thee en koffie erbij en we zijn voor 6 Euro klaar. In totaal, twee personen. Het ontbijt in het hotel is dus 11 Euro per persoon ter vergelijking.
Hans gaat weer met de tafels aan de gang en ik ga weer richting Hermannplatz. Ook hier een van de vele MacDonalds. Ook Burger kings, Dunkin Donuts vind je hier in overvloed. Gelukkig zijn ook de lokale gewoonten bewaard gebleven en kun je ook bij een stalletje curryworst of pretzels kopen. Qua timing komt deze dag inpandig goed uit. Het regent regenmatig en het waait hard en met vlagen. Op het pleintje is een marktje aan de gang en ontmoeten punkers elkaar en hangen wat daklozen rond. Een oudere man met een kaal hoofd met alleen hele lange haren van boven zijn oren, pakt een kam uit zijn sjofele regenjas en kamt zorgvuldig zijn lange manen van links naar rechts over zijn hoofd. Of het nu wel of niet waait, lijkt hij totaal niet waar te nemen. Zijn haar wappert dan ook alle kanten op, maar blijft zeker niet mooi over de brede kale middenberm liggen. Een vrouw geeft alle zwervers wat kleingeld. Tegen 5 uur hobbel ik terug. Even genoeg gewinkeld, althans, dat vinden mijn voeten.

In een van de vele internet- c.q. belcafes aan de Urbanstrasse tussen 20 jonge Turkse mannen die staan te praten, ga ik een uurtje internetten. Ik kijk of ik Isabel nog kan vinden met haar glasgalerie, maar helaas. Verder hadden wij een discussie over hoe lang de muur nou om zou zijn. Het blijkt november 1989 te zijn. Toch al weer veel langer dan ik dacht. Even de mailboxen op urgentie gescand en gekeken wat er bij de Imax 3D draait. Voor zover er nog films draaien tegenwoordig. Maar ja, de uitdrukking: even kijken welke films ze projecteren' is nog niet zo in zwang. Het lijkt mij wel iets, ik heb al een paar Imax theaters bezocht, Den Haag, Rotterdam, Sydney, maar daar wel grootbeeldfilms gezien, maar nog geen 3D. Ik ben zeer benieuwd wat Hans ervan gaat vinden. Dan nog even het weerbericht opgezocht en er wordt onweer en regen voorspeld, jekkie bah.

Ik ga eens kijken hoe het ventje het maakt. Inmiddels wordt ter plaatse flink gebiljard en is Hans net klaar met de laatste tafel. Als we de oude banden en materiaalkisten naar beneden gaan brengen, is er een man zo vriendelijk te vragen of hij kan helpen. Dit blijkt de eigenlijke uitbater te zijn die pas een paar minuten binnen is. Of we het leuk vinden met een paar man te gaan eten. Nou, Hans wil toch liever even naar het hotel, even uitdeuken en opfrissen. Dan wordt nog een poging gedaan of hij zondag nog twee lakens wil vervangen van andere biljarts. Tsja, het lijkt Hans natuurlijk fantastisch zo voor een lange terugreis van zo'n 7 uur met een bus om nog even de handjes te laten wapperen, het is niet voor niets zijn hobby, maar nee, zijn vriendin zal dat wel niet goed vinden. Dort trapfen wir nicht ein, Uli!
Moe en gematigd voldaan terug naar het hotel. Lekker badderen, even horizontaal hangen en maar weer een van onze favoriete bezigheden oppakken: het zoeken en meestal vinden van een geschikte eettent. Dat Hans van 9.00 tot 19.00 uur gewerkt heeft, betekent dat het inmiddels al zo tegen negenen loopt, dus het is snel beslist dat we naar het Italiaanse steakhouse gaan verderop aan de weg. Als we binnengaan blijkt de meerdere verdiepingen tellende gelegenheid zo'n beetje vol te zitten. Een goed teken, toch? Er is boven nog een tafeltje voor ons. De menukaart wekt verbazing. Veel keuze, leuke gerechten en alles voor de helft. De kaart is er zelfs op gemaakt en geplastificeerd, dus geen weekaanbiedingen. Het blijkt voor het 25 jarig bestaan van La Serra te zijn. Als ik ze daarmee feliciteer, bekent de ober dat ze al zo'n 4 jaar 25 jaar bestaan…. Maar dat het zo goed blijft lopen dat de baas besloten heeft het zo te laten. De Italiaan op het andere hoekje heeft een A4-tje met 60% korting op het raam hangen, maar daar zit kein Huhn binnen…
We gaan van de weeromstuit flink bestellen. De carpaccio klinkt goed, dan een gegrilde rumpsteak en gepofte aardappel voor mij, pommes voor Hans. Het smaakt best redelijk tot goed. Hans neemt nog een toetchen: ijs met kersen en room en ik de tiramisu. Als die niet uitverkocht is, voorspel ik al. Terecht zo blijkt. Dan een koffie. Tsoeruuk naar het hotel en uitbuiken en uitslapen.

Zaterdag begint bewolkt. We besluiten met de metro de stad in te gaan en komen dan, hoe handig, langs La Serra. Daar nemen we ontbijt en zijn met z'n tweeen voor 7 Euro klaar. Het weer is niet verbeterd, het is flink bewolkt en er staan harde rukwinden. We duiken de metro in en kunnen uit een automaat, dagkaarten halen. Het is even uitzoeken hoe het zit met de zones, maar in feite werken alle metro's wereldwijd hetzelfde. Een kwartier later staan we, incl. overstappen, bij station Zoologischer Garten en lopen met de meute mee en ons gevoel achterna, in willekeurig volgorde. We zien de Gedächtniskirche en leuke winkeltjes nabij de Kurfürstendam en -Strasse, hoewel dat niet lang duurt, want we besluiten via het groen te gaan en niet langs drukke straten. We laten de Zoo dan ook links liggen en lopen via de wijk waar vele ambassades staan (Budapester Strasse) naar het groen. Uitgestrekte parken en bossen genaamd Tiergarten liggen middenin de stad. We ontwijken tijdig de joggers en wandelaars en komen uit bij het beeld genaamd Siegessäule. Er doemt een lange allee op die richting Brandenburger Tor gaat. Deze kun je helemaal aflopen of je pakt een fietstaxi. Wij steken de weg echter over en gaan via de parken verder. We komen langs het theater, het carillion, de tipi en gaan richting Reichstag. We zien veel nieuwbouw en zien veel bedrijvigheid bij het stadion. Stadion? Ja, voor de Reichstag is een dikke laag teer neergelegd en wordt een stadion gebouwd voor de Wereldkampioenschappen voetbal. Bij windkracht 5 or iets, flinke rukwinden, worden dakplaten geplaatst. Dat zal niet meevallen. Er wordt een glazen bouwwerk neergezet. De Reichstag is nog net te vinden achter deze bouwwerken en bouwketen en hekken. We lopen door naar de Brandenburger Tor. Dit is dé teleurstelling van dit weekend. Misschien hebben we allebei teveel het idee van Parijs in het hoofd, maar het kan ons niet bekoren dat de Tor compleet ingebouwd is tussen nieuwbouw, een soort metalen voetbal, een mega auto als reklame. We staan ons te verbazen. Tussen hekken en bouwketen door komen we langs het holocaust monument. De flats eromheen doen ons denken aan de Bijlmer. We besluiten een pauze te nemen op een terrasje. Het weer zit niet mee en de serveerster, broodjes en prijzen stemmen ons niet vrolijker. Binnen zie ik later dat er een fantastische keuze aan taart en gebak is.
We lopen door richting Potsdamer Platz. Een aantal grote kantorenflats staan hier. Ertussen verstopt een winkelpromenade met 3 verdiepingen winkels en eetbarretjes. Het is vrij druk, want ondertussen is het buiten weer gaan regenen. Met de kaartjes voor de IMAX 3D voorstelling van 16.00 uur op zak, lopen we nog even rond. We besluiten het DaimlerChrysler gebouw in te gaan om vanaf de 24e verdieping over de stad uit te kijken. De lift gaat in luttele seconden naar boven (de snelste lift van Europa). Je kunt rond het hele gebouw lopen en over de stad uitkijken. Het uitzicht is indrukwekkend. Je kunt met de trap nog hoger en ook rondlopen, hetgeen we doen. Tip: met de kaartjes van deze bezienswaardigheid krijg je korting op de IMAX voorstellingen.

Na even heerlijk opwarmen en omkleden in het hotel, was het plan met de metro naar de Griek te gaan en Havana, een latin tent met 3 verdiepingen: salsa, merengue/bachata en moderne latin music. Ze liggen op loopafstand van elkaar, o toeval. In het boekje Berlin voor Berliners dat ik in de Karstadt gekocht had, begrijp ik dat het beste Grieks restaurant van Berlijn volgens de 'Duitse' Grieken, Ousies is. Het regent buiten echter pijpestelen. Als we naar de metro zouden willen rennen, die hiervoor net te ver is, zullen we doorweekt zijn. We wachten nog even of het opklaart, maar als dat niet gebeurt, besluiten we een taxi te nemen. In het hotel wordt op een knopje gedrukt en beloofd dat de taxi er in 5 minuten zal zijn. Sterker nog, in 3 minuten is hij er. Een best spraakzame taxichauffeur brengt ons naar het restaurant. Een ritje van 15 minuten kost zo'n 15 Euro. We moeten twee keer kijken om er zeker van te zijn dat het een restaurant is, valt niet echt op. We gaan naar binnen en de Griekse sfeer zoals we die gewend zijn, omarmt ons. De place is packed, we worden even in de wacht gezet en krijgen een stevig glas ouzo in ons handen. We kunnen natuurlijk niet de paspoorten lezen, maar we hebben het idee dat er veel Grieken zitten. Hele families zitten gezellig en heerlijk te eten zo te zien. Er komen nog mensen na ons binnen gekomen en ook die moeten even wachten. Na zo'n 10 minuten kunnen we aan tafel. We gaan voor, alweer, de mixed vleesschotel van het huis en we eten overheerlijk en meeeeeer dan genoeg. Toch wel extra fijn dat geen van tweeën op de drank hoeft te bezuinigen. Kortom, ik heb een karafje witte op en Hans smult weer van de Mythos. Na een paar uur genieten zijn we zeer voldaan en besluiten met de metro terug te gaan en de Havana even te laten voor wat hij is.

De volgende morgen is het vrij makkelijk qua route om de stad uit te komen en we laten Berlijn met weinig hartzeer achter ons. In een kleine 7 uur inclusief minipauzes, zijn we terug in Eindhoven. Misschien gaan we nog eens, met hopelijk mooier weer, naar Berlijn. Maar het staat niet bovenaan de "places-to-go-back-to-list"….

Tot zover onze versie. Belevenissen van anderen bieden geen garantie voor jouw beleving, zij nog ten overvloede vermeld.

Marjon & Hans
Eindhoven
mei 2006


Links:
deel menu Restaurant La Serra en deel 2
kaartje Grieks restaurant Ousies en deel 2
kaartje Panoramapunkt
Berlijn
Google Earth map of Berlin
Vakantiereiswijzer
Berlijn.pagina.nl
Map24 routeplanner



Fotoalbum Berlijn